یکشنبه 15 مرداد 1391 (هواس پرتی مامان رادین)

*هواسپرتی مامان رادین*

سلام به رادین خوشگله ی مامانی....الاهی قربونت برم که اینقدر زود داری بزرگ میشی عشق من...اینقدر شیرین شدی که هر لحظه از عشق زیاد میخوام بخورمت...بابایی ام همین طور عزیزم..ما عاشقتیم...فقط و فقط هم عاشق تو....خیلی زیاد دوستت داریم رادین مامان....

امروز یه اتفاقی افتاد که هم داشتم از ترس میمردم هم حسابی چشم و گوشمو باز کرد....رفته بودیم خونه مامانی نسیمه...من یه لحظه اشتباه کردم و و تو رو گذاشتم روی تخت..تا سرمو برگردوندم تو از روی تخت افتادی و خیلی ترسیدی...الاهی بمیرم برات...فقط خدا رحم کرد که زیرت پر از لباس بودو و طوریت نشد اما تو یهو غلت زدیو افتادی پایین..من که حسابی ترسیده بودم و تو ام از ترس گریه میکردی...بمیرم برات....اما فهمیدم که اصلا نمیشه دیگه یه ثانیه ام تنهات گذاشت...چون ماشاله برای خودت غلت میزنی و این ورو اون ور میری....فقط اون لحظه هزار بار از خدا تشکر کردم...خدایا صد هزار بار شکرت...به خاطر رادینم و به خاطر امروز که به ما رحم کردی.....